Ακμή ήπια, μέτρια και Σοβαρή: Πώς την διακρίνουμε;

Η ακμή είναι μια από τις συχνότερες δερματολογικές παθήσεις. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε περίοδο της ζωής, αν και συχνότερα αφορά την εφηβεία όπως ορθώς πιστεύουν οι περισσότεροι.

Η κύρια αιτία της ακμής είναι η γενετική προδιάθεση όπου μπορεί να επιπροστίθενται και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες, όπως καλλυντικά, ορμονικές διαταραχές κ.α

Τα βασικά χαρακτηριστικά της ακμής είναι κυρίως:

• η υπερπαραγωγή σμήγματος από τους σμηγματογόνους αδένες (η πλειοψηφία αυτών βρίσκεται στο πρόσωπο, άνω τμήμα του θώρακα και στην πλάτη)
• η αύξηση της κερατινοποίησης (πολλαπλασιασμός των κυττάρων της κεράτινης στιβάδας του δέρματος)
• η ανάπτυξη ενός μικροβίου (Propionibacterium acnes)
• Φλεγμονή

Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαφορετικές βλάβες στο δέρμα:

• φαγέσωρες: Ουσιαστικά είναι εγκλωβισμένο σμήγμα στο δέρμα. Μπορεί να τους διακρίνει κάποιος αν “τεντώσει” το δέρμα όπου παρατηρεί μικρά μαύρα στίγματα (ανοικτοί φαγέσωρες) ή μικρά σφαιρίδια (κλειστοί φαγέσωρες).
• βλατίδες ή/και φλυκταινίδια: τα πρώτα είναι τα κόκκινα στοιχεία ενώ τα δεύτερα έχουν λευκό περιεχόμενο (πύον). Είναι αποτέλεσμα της φλεγμονής και της ανάπτυξης του μικροβίου που αναφέραμε παραπάνω. Είναι χρήσιμο στο σημείο αυτό να διευκρινιστεί ότι το μικρόβιο αυτό ανευρίσκεται και στο φυσιολογικό δέρμα. Η αυξημένη λιπαρότητα του ακνεϊκού δέρματος προσφέρει το κατάλληλο περιβάλλον για να αναπτυχθεί σε μεγαλύτερους πληθυσμούς.
• οζίδια και κύστεις: στοιχεία πιο ευμεγέθη, σκληρά και επώδυνα πολλές φορές υποδηλώνουν μια πιο σοβαρή και προχωρημένη κατάσταση.

Αν επικρατούν οι φαγέσωρες η ακμή χαρακτηρίζεται φαγεσωρική, αν επικρατούν οι βλατίδες και τα φλυκταινίδια  βλατιδοφλυκταινώδης ενώ στην περίπτωση των οζιδίων και των κύστεων έχουμε την κυστική ακμή.

Η βαρύτητα της ακμής σχετίζεται με το είδος των βλαβών και την έκταση αυτών στο δέρμα. Κατ’ επέκταση έχουμε:

• Ήπια ακμή (μικρός αριθμός φαγεσώρων με ίσως κάποιες διάσπαρτες βλατίδες)
• Μέτρια ακμή (αρκετοί φαγέσωρες με βλατίδες και φλυκταινίδια)
• Σοβαρή ακμή (τα παραπάνω με οζίδια και κύστεις)

Η εξατομικευμένη θεραπεία που θα επιλέξει ο δερματολόγος εξαρτάται από τη βαρύτητα της ακμής, την ηλικία του ασθενή και το ιατρικό ιστορικό.

Η θεραπεία της ακμής περιλαμβάνει- την αποκατάσταση τυχόν ορμονικών διαταραχών

• τοπική θεραπεία: εξειδικευμένα δερμοκαλλυντικά για την περιποίηση, φροντίδα και θεραπεία καθώς και τοπικές φαρμακευτικές ουσίες (αντιβιοτικές κρέμες,υπεροξείδιο του βενζολίου, τρετινοΐνη κ.α.)
• θεραπεία από το στόμα: αντιβιοτικά, ισοτρετινοΐνη
• συνδυασμός των παραπάνω.

Βασικός σκοπός της θεραπείας είναι φυσικά η αποδρομή της ακμής με τα λιγότερα δυνατόν “σημάδια”.

Επειδή η ακμή είναι ένα δερματολογικό νόσημα που η θεραπεία του ίσως απαιτεί κάποιο χρονικό διάστημα είναι σημαντικό να υπάρχει εμπιστοσύνη και  μια στενή συνεργασία με τον  θεράποντα δερματολόγο.