Αν το μικρό σας αγχώνεται εύκολα, αγχώνεστε κι εσείς μαζί του. Κάθε γονιός υποφέρει όταν βλέπει το παιδί του να στεναχωριέται, να υποφέρει ή να αγχώνεται. Οι γονείς κάνουν τα πάντα για το ανακουφίσουν αλλά πολλές φορές μπορεί απλά να επιδεινώνουν την κατάσταση. Ακόμα και οι καλύτερες προθέσεις μπορούν να οδηγήσουν σε λάθος.

Τα παιδιά αγχώνονται σε διαφορετικές στιγμές ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους. Πολλές από τις ανησυχίες τους είναι αποτελούν φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξής τους. Τα παιδιά από 8 μηνών μέχρι 3 ετών υποφέρουν από το άγχος του αποχωρισμού. Βρέφη και νήπια συχνά προσκολλώνται στους γονείς τους και κλαίνε αν λείψουν ακόμα και για λίγο οι ίδιοι ή όποιος τους φροντίζει (οι παππούδες ή η νταντά).

Και αν το άγχος αρχίζει να επηρεάζει την ψυχική ηρεμία του παιδιού σας, τότε ήρθε η ώρα να το αντιμετωπίσετε.

 

Τα παιδιά μπορεί να υποφέρουν από άγχος αν:

  • προσκολλώνται πάνω σας ή παθαίνουν κρίση όταν πρόκειται να λείψετε
  • είναι υπερβολικά ντροπαλά και λίγο κοινωνικά
  • ανησυχούν συνεχώς
  • αποφεύγουν μέρη και καταστάσεις λόγω φόβων
  • παραπονιούνται συχνά για πόνους στο στομάχι και το κεφάλι
  • έχουν συχνές κρίσεις πανικού
  • δυσκολεύονται να κοιμηθούν
  • ξυπνούν τη νύχτα
  • εμφανίζουν βραδινή ακράτεια
  • βλέπουν εφιάλτες

 

Πώς να βοηθήσετε το παιδί:

 

Το άγχος δεν είναι εχθρός

Θυμηθείτε πως ο στόχος δεν είναι να απαλλαγείτε εντελώς από το άγχος. Και οι ενήλικες αγχώνονται. Αποτελεί φυσιολογικό ανθρώπινο αίσθημα που εκδηλώνεται σε όλους. Ο σκοπός είναι το βοηθήσετε να το αντιμετωπίσει. Μην αφαιρέσετε το ερέθισμα του άγχους αλλά διδάξτε του πώς να το ξεπερνάει σε αντίστοιχες καταστάσεις. Βοηθήστε το να μάθει να το ανέχεται. Όσο περισσότερο το αντιμετωπίζει, τόσο περισσότερο αυτό θα μειώνεται.

 

Μην αποφεύγετε τα ερεθίσματα του άγχους

Όταν αποφεύγετε τα πράγματα και τις καταστάσεις που αγχώνουν το παιδί σας μπορεί να το βοηθάτε βραχυπρόθεσμα αλλά μακροπρόθεσμα επιτείνετε αυτό το αίσθημα.

Αν, για παράδειγμα, το παιδί σας αγχώνεται όταν πρόκειται να πάει στην παιδική χαρά, κλαίει και εσείς το γυρνάτε σπίτι, αυτό του διδάσκει πως με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγει την άβολη κατάσταση στην οποία βρέθηκε.

 

Να είστε θετικοί, αλλά ρεαλιστικοί

Δεν πρέπει να πείτε στο παιδί πως οι φόβοι του είναι ανόητοι. Δεν μπορείτε να του υποσχεθείτε πως θα περάσει υπέροχα στο πάρτι που θα πάει.

Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι το διαβεβαιώσετε πως πιστεύετε σε αυτό. Ό,τι και να συμβεί, όλα θα πάνε καλά. Όσο αντιμετωπίζει τους φόβους του, το άγχος θα μειωθεί και θα μάθει πως συχνά τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο νομίζει.

 

Σεβαστείτε τις ανησυχίες του

Μπορείτε να ακούσετε τους φόβους του χωρίς να τους επικροτείτε. Μην το μειώσετε ή μην το κάνετε να νιώθω ανόητο. Από την άλλη, δεν θέλετε και να τους επιτείνετε. Ακούστε το και δείξτε του κατανόηση. Αφήστε το να σας περιγράψει τα συναισθήματά του και τους λόγους πίσω από τους φόβους του. Βοηθήστε το να καταλάβει τις σκέψεις του. Τι πιστεύουν ότι θα συμβεί; Πρέπει να καταλάβουν ότι θα τους συμπαραστέκεστε και θα είστε δίπλα τους ό,τι και αν συμβεί και πως θα ξεπεράσουν τα δύσκολα.

 

Μην επιδεινώνετε τις ανησυχίες του

Δώστε προσοχή στη γλώσσα του σώματός σας και στα όσα λέτε. Μην του γεννάτε νέους φόβους. Για παράδειγμα, αν το παιδί είχε μια άσχημη εμπειρία με ένα σκυλάκι πρόσφατα και τύχει να συναντήσετε σκυλάκι στον δρόμο, θα πρέπει να προσέξετε ώστε η γλώσσα του σώματός σας να μην δείχνει πως φοβάστε το σκύλο καθώς αυτό θα δικαιώσει τον φόβο και του μικρούς σας. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται εύκολα τα συναισθήματά σας ακόμα και όταν νομίζετε πως δεν δίνουν προσοχή.

 

Αποφύγετε τις μεγάλες περιόδους αναμονής

Αν για παράδειγμα, το παιδί σας έχει μάθημα κολύμβησης και κάθε εβδομάδα αγχώνεται μέχρι να πάει στο κολυμβητήριο προσπαθήστε να μην το επιδεινώσετε. Μην του ανακοινώσετε πως αφού κάνετε κάποιες δουλειές στο σπίτι μετά θα το πάτε στο μάθημά του. Αυτό θα αυξήσει την περίοδο αναμονής και το άγχος του.

Προσπαθήστε να κρατήσετε την περίοδο μεταξύ του γεγονότος και της αναμονής όσο συντομότερη γίνεται. Προσπαθήστε να του αποσπάσετε την προσοχή από το ερέθισμα του άγχους ώστε να το ξεπεράσει.